Showing posts with label περιβάλλον. Show all posts
Showing posts with label περιβάλλον. Show all posts

Friday, 21 November 2014

Αποκλειστικά πολιτικό το πρόβλημα της Παμβώτιδας



ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ Συλλόγου Προστασίας Περιβάλλοντος Ιωαννίνων
ΘΕΜΑ:         Αποκλειστικά πολιτικό το πρόβλημα της Παμβώτιδας
Ο περιφερειάρχης κ. Καχριμάνης σε πρόσφατες δηλώσεις του μεταξύ άλλων ισχυρίσθηκε ότι «τα νερά της λίμνης είναι σε πολύ καλύτερη κατάσταση απ’ ότι ήταν το 2003 και συνεχώς βελτιώνονται»! [1].
Ο καθένας μας όμως κάνοντας μια βόλτα στη λίμνη αντιλαμβάνεται τον οικολογικό μαρασμό της λίμνης μας. Η έντονη πρασινάδα των νερών που επιμένει ακόμη Νοέμβριο μήνα παρά τις χαμηλές θερμοκρασίες και η ανυπόφορη δυσοσμία που αναδύεται τα τελευταία χρόνια, αποτελούν σαφή ένδειξη της άσχημης και ανησυχητικής κατάστασης. Πριν τρεις μήνες ολόκληρη η λίμνη γέμισε με χιλιάδες ψόφια ψάρια, ο μαζικός θάνατος των οποίων σύμφωνα με τους επιστήμονες οφείλεται στην έλλειψη οξυγόνου και στη μόλυνση των νερών, και όχι σε αστικά λύματα που παρουσιάσθηκαν κάποια μέρα σε ένα συγκεκριμένο μέρος, όπως ερμηνεύτηκε από τις δημόσιες υπηρεσίες προκειμένου να καλύψουν τις πραγματικές αιτίες και τις ευθύνες των.
Σύμφωνα με έγγραφο του Τμήματος Βιολογικών Εφαρμογών και Τεχνολογιών (ΤΒΕΤ) του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, οι αναλύσεις υδάτων που έδωσε στη δημοσιότητα η Περιφέρεια δεν τεκμαίρουν ότι ο μαζικός θάνατος των ψαριών προήλθε αποκλειστικά από αστικά λύματα [2]. Ακόμη σαφέστερα, το Σχέδιο Διαχείρισης Υδατικού Διαμερίσματος Ηπείρου του 2013 αναφέρει ότι η πίεση ρύπων στην Παμβώτιδα για το οργανικό φορτίο οφείλεται κατά 7% στα αστικά λύματα και κατά 93% στα κτηνοτροφικά απόβλητα [3].
Για πολλοστή φορά επαναλαμβάνουμε ότι για την κακή κατάσταση της Παμβώτιδας ευθύνονται οι συνολικοί ρύποι που εισέρχονται σε αυτή, σε συνδυασμό με την κατάργηση των φυσικών μηχανισμών εμπλουτισμού καθαρού νερού και αυτοκαθαρισμού εξ’ αιτίας των παράνομων αναχωμάτων.
Σε αντίθεση με τους πολιτικούς οι επιστήμονες προειδοποιούν για την κακή και φθίνουσα πορεία της Παμβώτιδας και το απόλυτα προβλέψιμο μέλλον της αν δεν λάβουμε άμεσα μέτρα [4]. Η αντιμετώπιση κάθε προβλήματος προϋποθέτει αρχικά την παραδοχή του. Το πρόβλημα της Παμβώτιδας είναι πολιτικό, οι τεχνικές λύσεις υπάρχουν όχι όμως και η πολιτική βούληση να εφαρμοσθούν και όσο οι Διοικούντες θα προσπαθούν να κρύψουν το πρόβλημα κάτω από το χαλί τόσο θα επιδεινώνεται η κατάσταση της λίμνης μας.
Για το ΔΣ του
Συλλόγου Προστασίας Περιβάλλοντος Ιωαννίνων
Ο Πρόεδρος
Κων/νος Σακκάς
Σημειώσεις
  • “Με τη λίμνη δεν παίζουμε”, 12.11.2014, Πρωινός Λόγος
  • Από 28.08.2014 έγγραφο ΤΒΕΤ
  • Κείμενα τεκμηρίωσης του Προσχεδίου Διαχείρισης Υδατικών Πόρων του ΥΔ Ηπείρου, “Ανάλυση ανθρωπογενών πιέσεων και των επιπτώσεών τους στα επιφανειακά και στα υπόγεια υδατικά συστήματα”
  • Δελτίο τύπου για την ημερίδα «Βιοποικιλότητα και Παραγωγικότητα στη Λίμνη Παμβώτιδα», Ιανουάριος 2011

Sunday, 18 May 2014

Ενυδρείο Καστοριάς

Η πρώτη επαφή μου με ενυδρείο ήταν παιδάκι στη Ρόδο, και έκτοτε επισκέπτομαι κάθε ενυδρείο που συναντώ στο δρόμο μου. Ένα από τα μεγαλύτερα του κόσμου που βρίσκεται «στη γειτονιά μας» είναι της Γένοβας και ελπίζω να το επισκεφτώ στο μέλλον, να έχουν μεγαλώσει και λίγο οι κόρες μου.


“An experience which makes you forget about everything else”
διαφημίζουν στο site http://www.acquariodigenova.it/en/


Μέχρι τότε όμως, υπάρχει ένα Δημοτικό Ενυδρείο που βρίσκεται πραγματικά δίπλα μας στην πανέμορφη πόλη της Καστοριάς. Το επισκεφτήκαμε οικογενειακώς πρόσφατα και να τι είδαμε :-)

Πρώτη φορά άκουσα συγκεκριμένη πρόταση για δημιουργία δημοτικού ενυδρείου από τον φίλο Μάριο Βαβάτσικο. Ο Μάριος τα λέει, αλλά εισπράττει εδώ και χρόνια το «Έλα μωρέ, δεν γίνονται αυτά». Ε λοιπόν να που γίνονται, και βρίσκονται και δίπλα μας!
Και σχετικό ενημερωτικό αρχείο ppt του Μάριου εδώ: https://drive.google.com/file/d/0B7B1AKvDEA-zSEdkcktEYTlQTlU/edit?usp=sharing

Tuesday, 23 June 2009

Αισθητικό Δάσος Ιωαννίνων


Η πόλη των Ιωαννίνων έχει το μοναδικό πλεονέκτημα να βρίσκεται σε επαφή με δύο ιδιαίτερης αισθητικής αξίας χώρους, τη λίμνη και το δάσος.

Η λίμνη Παμβώτιδα, η δεύτερη παλαιότερη μετά την Οχρίδα (ή Αχρίδα) λίμνη της Ευρώπης, δημιουργήθηκε στο τέλος της Μειόκαινου προς την Πλειόκενο περίοδο, περί τα πέντε εκατομμύρια χρόνια πριν.

Σε αντίθεση, τα δασύλλια των Ιωαννίνων είναι πολύ πρόσφατα. Η ηλικία τους είναι μόλις 65-80 έτη.

Τα δασύλλια δημιουργήθηκαν τμηματικά, κατά θέσεις, με τεχνιτή αναδάσωση η οποία ξεκίνησε το έτος 1928 στη θέση «Μεϊντάνι». Μαρτυρία αυτής της πρώτης αναδάσωσης μπορείτε να δείτε στο φύλλο της εφημερίδας ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ της 28.11.1978 Εδώ.

Ως γραμματέας του Συλλόγου Προστασίας Περιβάλλοντος Ιωαννίνων, έχω την τύχη να ασχολούμαι και να ενημερώνομαι για διάφορα περιβαλλοντικά θέματα της περιοχής μου.

Σε συζητήσεις με συμπολίτες μου διαπίστωσα ότι ελάχιστοι είναι αυτοί που γνωρίζουν ότι τα δασύλλια της πόλης μας είναι τεχνητά, οι περισσότεροι θεωρούν ότι ανέκαθεν βρίσκονταν εκεί.

Ενδεχομένως η έλλειψη ενημέρωσης και η επακόλουθη αδιαφορία, είναι βασικές συνιστώσες στη διαιώνιση, επιδείνωση και μη δράση για την άρση των περιβαλλοντικών προβλημάτων.

Saturday, 23 May 2009

Μεσόγειος Θάλασσα – Κρίση Αλμυρότητας Μεσσηνίου

"Η κρίση αλμυρότητας του Μεσσηνίου, είναι η περίοδος κατά την οποία η Μεσόγειος Θάλασσα εξατμίσθηκε κατά την περίοδο του Ανωτέρου Μειόκαινου 5,96 εκατομμύρια χρόνια πριν."

Η Μεσόγειος Θάλασσα περιβάλλεται σχεδόν εξολοκλήρου από γη, εξού κα το όνομά της. Το μήκος της από το Γιβραλτάρ μέχρι τη Βηρυτό είναι περί τα 3.700 km και το πλάτος από Βεγκάζη μέχρι Ντουμπρόβνικ περί τα 1200 km. Η έκτασή της είναι 2,5 εκ. km2 με μέσο βάθος 1.500 m. Το βαθύτερο σημείο είναι 5.267 m στο Ιόνιο Πέλαγος, 64 km νοτιοδυτικά της Πύλου (Calypso Deep).

Συνδέεται δυτικά με τον Ατλαντικό Ωκεανό μέσω του μόλις 14 km πλάτους στενού του Γιβραλτάρ, ανατολικά με τη Θάλασσα του Μαρμαρά μέσω των Δαρδανελίων και στη συνέχεια τη Μαύρη Θάλασσα μέσω το Βοσπόρου, και νοτιοανατολικά με τη Ερυθρά Θάλασσα μέσου της μήκους 163 km διώρυγας του Σουέζ. Το βάθος του Γιβραλτάρ κυμαίνεται από 300 έως 900 μέτρα.

Μία ρηχή υποβρύχια ράχη μεταξύ Σικελίας και Τυνησίας χωρίζει τη θάλασσα σε δύο κύριες λεκάνες, τη Δυτική και Ανατολική Μεσόγειο, με έκταση 0,85 και 1,65 εκ. km2 αντίστοιχα. Το στενό έχει πλάτος περί τα 160 km και μέγιστο βάθος 316 m, στο μέσο του βρίσκεται το νησί Παντελερία. [1]

Το κλειστό της θάλασσας επηρεάζει τα χαρακτηριστικά της. Οι παλίρροιες είναι πολύ περιορισμένες ως αποτέλεσμα του στενού περάσματος με τον Ατλαντικό. Η παλιρροιακή διαφορά στη Μεσόγειο είναι περί τους 30 πόντους, όταν στους ωκεανούς το σύνηθες είναι μεταξύ 1,8 και 3 μέτρων, ενώ παρατηρούνται και διαφορές μεγαλύτερες των 15 μέτρων όπως στο κανάλι του Μπρίστολ στην νοτιοδυτική Αγγλία.

Η Μεσόγειος είναι ένα ζεστό σχετικά ξηρό μέρος. Η επιφανειακή εξάτμιση υπολογίζεται σε 145 cm ετησίως. Οι βροχοπτώσεις αντικαθιστούν το 27% αυτού, η εισροή του Νείλου και όλων των άλλων ποταμών άλλο 6%, και άλλο 6% εισρέει από τη Μαύρη Θάλασσα. Το υπόλοιπο 61% πρέπει να εισρεύσει μέσα από το στενό από τον Ατλαντικό [2].

Tuesday, 24 February 2009

Βαλκανικός Δρυοκολάπτης Κέντρου Ιωαννίνων

Ο φίλος Ρήγας Τσακίρης είναι Δασολόγος MSc., Υπ. Διδάκτορας Τομέα Οικολογίας ΑΠΘ, μέλος της Ελληνικής Ορνιθολογικής Εταιρείας, καθώς και των Oικολόγων Πράσινων - Τοπική Κίνηση Ιωαννίνων.

Είχε την καλοσύνη να μου στείλει το παρακάτω κείμενο με τις φωτογραφίες, ενημερώνοντάς με, σχετικά με τον δρυοκολάπτη που συνάντησα στα Ιωάννινα τον Μάιο του 2008. Δεν θα μπορούσα να έχω πιο έγκυρη πληροφόρηση :-) , ευχαριστώ Ρήγα !!

-------------------------------------------------------------------------------------------------
Ο δρυοκολάπτης ήταν το πιθανότερο Βαλκανικός δρυοκολάπτης παλιότερα Βαλκανοτσικλιτάρα (Dendr. syriacus), ένα πολύ ενδιαφέρον είδος πουλιού της χώρας μας και ένα από τα λίγα βαλκανικά είδη πουλιών (είδος με ανατολική εξάπλωση που δεν συναντάται στην Βόρεια και Δυτική Ευρώπη) και που πολλοί ξένοι ορνιθολόγοι το αναζητούν με μανία......ειδικά όσοι ασχολούνται με δάση και είναι από βόρειες χώρες! Πόσο μεγάλη έκπληξη θα τους έκανε να το δουν εντός της πόλης των Ιωαννίνων !!!

Το είδος αυτό (αντίθετα με τους άλλους συγγενείς του) πιστεύεται ότι εξελίχθηκε σε μεσογειακά "ανοιχτού τύπου δάση" που δεν υπάρχουν τώρα στην αρχική τους μορφή αλλά διασώζονται ως "ανθρωπογενή" ανοιχτά "βοσκοδάση", αλλά και σε υδροχαρή παραποτάμια δάση, τεχνητές φυτείες με λεύκες και κυρίως οπωρώνες, κήπους και αγροτικές περιοχές με διάσπαρτα δέντρα, έτσι πολύ συχνά κοντά ή και μέσα σε χωριά. Ένα ακόμη ιδιαίτερο και εντυπωσιακό χαρακτηριστικό του είναι ότι αντίθετα με τους συγγενείς του, του αρέσουνε πολύ τα φρούτα! Τέλος οι παρατηρήσεις στην δυτική Ελλάδα και Ήπειρο είναι ακόμη αδημοσίευτες....δηλαδή στο ένα και μοναδικό βιβλίο που έχει εκδοθεί για την εξάπλωση των ειδών πουλιών της Ελλάδας το είδος δεν περιλαμβάνεται στην περιοχή μας, κάτι που σύντομα θα αλλάξει. Είναι είδος που εξαπλώνεται και αποικίζει την Ευρώπη όπως οι Δεκοχτούρες αλλά με μικρότερο ρυθμό (δεν μειώνονται όλα τα είδη βλέπεις...).

Τον Βαλκανικό δρυοκολάπτη τον έχω παρατηρήσει σε διάφορα μέρη στα Ιωάννινα και γύρω από την λίμνη όπου έχει φωτογραφηθεί από ένα φίλο, πιστεύω ότι αυτό συμβαίνει διότι τα "παλαιά Γιάννενα" μου περιγράφονται ως μία "κηπούπολη", τι καλύτερο λοιπόν για το είδος αυτό δεδομένου μάλιστα ότι προτιμά τις αμυγδαλιές (όπου σφηνώνει στον κορμό τα αμύγδαλα για να τα σπάσει), δέντρο που υπήρχε τότε σε αφθονία (και ακόμη σώζονται μερικοί αμυγδαλεώνες).

Είμαι πολύ σκεπτικός εάν το είδος έχει βρει εναλλακτικό μέρος για να φωλιάσει, αυτό θέλει επιβεβαίωση φέτος νωρίς την άνοιξη που θα φωνάζει κιόλας χαρακτηριστικά, ενώ ακόμα πιο αμφίβολο θα είναι εάν ξανακαταφέρει να αποικήσει την περιοχή εάν εξαφανίσθηκε. Το είδος είναι πολύ σημαντικό για τα αστικά πάρκα, διότι όπως όλοι οι δρυοκολάπτες σκάβει τρύπες για να φωλιάσει, τις οποίες καταλαμβάνουν τα επόμενα έτη άλλα είδη πουλιών που χρειάζονται τρύπες για ωοτοκία (όπως ο καλόγερος και η γαλαζοπαπαδίτσα που φωλιάζουν στα πάρκα της πόλης μας). Στα πάρκα του εξωτερικού συχνά κρεμούν τεχνητές φωλιές για να προσελκύσουν αυτά τα είδη, ενώ άλλα χτίζουν μόνα τους φωλιές όπως οι φλώροι, οι σπίνοι οι κοκκινολαίμηδες, τα κοτσύφια και οι καρδερίνες, όλα αυτά τα μικρόπουλα τα συναντάς να φωλιάζουν ακόμη στο κέντρο των Ιωαννίνων (για τους Κίληλες - τα Κιρκινέζια θα σου γράψω άλλη φορά)!

Εάν λοιπόν δεν ξαναεντοπίσεις το δρυοκολάπτη σου φέτος π.χ ακόμη και σε κοντινές περιοχές όπως τα Λιθαρίτσια όπου τον έχω ακούσει και εγώ παλαιότερα, νομίζω ότι η επάνοδος του μπορεί να γίνει πλέον μόνο με την ενοποίηση των πάρκων της πόλης...κάτι που θα κάνει καλό όχι μόνο στα ιδιαίτερα πουλιά της πόλης μας αλλά και στους πολίτες της και ιδιαίτερα στα παιδιά που "τρελαίνονται" να εξερευνούν και να ανακαλύπτουν τις όμορφες πτυχές της ζωής, που εμείς συχνά τα προσπερνάμε αδιάφορα.


Ξεχωρίζει από τα άλλα είδη ασπρόμαυρων δρυοκολαπτών από το άσπρο μάγουλο που δεν κόβεται από μαύρη γραμμή (έτσι διαχωρίζεται από στον Πευκοδρυοκολάπτη, αριστερά στην προηγούμενη ανάρτηση) και έχει μεγάλα λευκά μπαλώματα στις φτερούγες και όχι λευκή πλάτη και μικρές κατά μήκος οριζόντιες λευκές κηλίδες ή μπάρες όπως ο Λευκωνώτης (δεξιά στην προηγούμενη ανάρτηση).

-------------------------------------------------------------------------------------------------

ΥΓ. 1 Μία πρώτη ενημέρωση για τους απειλούμενους Κιληλαίους – Κιρκινέζια εδώ

ΥΓ. 2 Την Δεκοχτούρα εγώ την γνωρίζω ως Δεκαοχτούρα. Μπορώ να μιμηθώ τον ήχο της, φυσώντας μέσα στις δύο κατάλληλα ενωμένες μου παλάμες. Χρησίμευε και ως συνθηματικό όταν ήμουν πιτσιρίκος, καλώντας τα παιδιά της γειτονιάς για παιχνίδι.

ΥΓ. 3 Ανυπομονώ να προμηθευτώ τον οδηγό αναγνώρισης Τα Πουλιά της Ελλάδας, της Κύπρου και της Ευρώπης

Sunday, 1 February 2009

Κλάδεμα – Δρυοκολάπτης σημειώσατε 1

Πέρυσι είχα την τύχη να παρακολουθώ έναν Δρυοκολάπτη [1] στο πάρκο στο Ρολόι. Ερχότανε στο γρασίδι και τα δένδρα του πάρκου, βοσκούσε, συνέλεγε έντομα, σκουλήκια, και τα πήγαινε στη φωλιά του σε δέντρο στην περίφραξη της 8ης Μεραρχίας. Επί μία ώρα καθόμουν με τη γυναίκα μου στο παγκάκι και παρακολουθούσαμε μαγεμένοι το πανέμορφο χρωματιστό πουλί να εκτελεί συστηματικά την ανωτέρω εργασία.

Με λύπη διαπίστωσα ότι το δέντρο που φώλιαζε ο Δρυοκολάπτης καθώς και δέντρα εντός του πάρκου “κλαδεύτηκαν”. Το μέρος της φωλιάς δεν υπάρχει πια.


με κόκκινο βέλος η πάλαι ποτέ θέση της φωλιάς

Από προσωπικές συζητήσεις με γεωπόνους και από δημόσιες τοποθετήσεις τους, θυμίζω την επιστολή του κ. Παππά στο φύλλο της 17.11.2007 [2], συνάγω ότι ο κ. Ανυφαντής έχει άγνοια επί του θέματος του κλαδέματος. Από τις “επιστημονικές” εξηγήσεις που δίνει κατά καιρούς, “να μην ανεβαίνουν στα μπαλκόνια οι διαρρήκτες” [3], “να φαίνεται από κάθε πλευρά το Ρολόι” [4], είναι φανερό ότι δεν διαθέτει ούτε αγάπη για το πράσινο.

Αν είχε δεν θα ξερίζωνε την πασχαλιά στα κάγκελα του Δημαρχείου. Το ιδιαίτερο μωβ χρώμα της και το μαγικό της άρωμα κάθε χρόνο σηματοδοτούσε για τους Γιαννιώτες τον ερχομό της Άνοιξης και του Πάσχα. Μα η Πασχαλιά διέπραξε το έγκλημα να πλέκει τα κλαδιά της στα κάγκελα του Δημαρχείου, έτσι και αυτή έπεσε θύμα του πριονιού του κ. Ανυφαντή.

Τώρα όλοι θαυμάζουμε ανεμπόδιστα τα έρημα κάγκελα. Το Ρόλοι το κρύβουν ακόμη κάποια δένδρα, μα ο κ. Ανυφαντής είναι αισιόδοξος ότι ακόμη και αν δεν καταστραφούν από το επιστημονικό κλάδεμα (βλέπε φωτογραφία παρακάτω) θα καταφέρει μια ημέρα να τα ξεριζώσει [4].


Το δένδρο πριν το «κλάδεμα» από το blog Βγάλτ' από μέσα σου , Εδώ (updated 06.07.09)

Έχω δει πολλές φορές τον κ. Ανυφαντή στο δρόμο να ασχολείται με υποθέσεις του Δήμου, και συμπεραίνω ότι είναι εργατικός και φιλόπονος. Μα με ότι και αν ασχολούμαστε, αν θέλουμε να το κάνουμε σωστά, χρειάζεται αγάπη και γνώση. Δυστυχώς σε ότι αφορά το πράσινο δεν διαθέτει ούτε το ένα ούτε το άλλο.

Ακόμη και για καθαρά ψηφοθηρικούς λόγους η απομάκρυνσή του από τον συγκεκριμένο τομέα του πρασίνου θα ήταν χρήσιμη, μια και η δυσφορία είναι εντονότερη στους ψηφοφόρους Γκόντα καθώς αισθάνονται συνένοχοι να στηρίζουν την παράταξη που καταστρέφει το πράσινο της πόλης μας.

ΥΓ1 Το κείμενο δημοσιεύθηκε την 29.01.09 στην εφημερίδα Ηπειρωτικός Αγώνας [5]

ΥΓ2 Και άλλες αντιδράσεις κατά το παρελθόν:
Έντονες αντιδράσεις για το ολοκληρωτικό «κλάδεμα» των δέντρων της πόλης

ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΗΚΕ ΣΤΟ ΠΤΑΙΣΜΑΤΟΔΙΚΕΙΟ Ο Γ. ΑΝΥΦΑΝΤΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΠΗ ΔΕΝΤΡΩΝ

και από το ευρηματικό blog πέρα βρε, έχει Η μελέτη για τα πλατάνια του μώλου

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

[1] Δυστυχώς δεν είχαμε φωτογραφική μηχανή μαζί για να απαθανατίσουμε των δρυοκολάπτη. Από μνήμης ανήκε σε ένα από τα παρακάτω είδη Πευκοδρυοκολάπτης ή Βαλκανικός Δρυοκολάπτης ή Μεσαίος Δρυοκολάπτης ή Λευκονώτης Δρυοκολάπτης.
(UPDATE 24.02.09: Το πιθανότερο είναι να ήταν Βαλκανικός δρυοκολάπτης, περισσότερα Εδώ)



αριστερά Πευκοδρυοκολάπτης (Great Spotted Woodpecker), δεξιά Λευκονώτης Δρυοκολάπτης (White-backed Woodpecker) από wikipedia

[2] Βάλτε φρένο στον «αντιδήμαρχο με το πριόνι»!
“Η καταιγίδα ενέσκηψε και πάλι…
Η καταιγίδα που ξέσπασε την προηγούμενη χρονιά πάνω στα δέντρα της πόλης ενέσκηψε και πάλι. Η περσινή καρατόμηση των δέντρων επεκτείνεται τις ημέρες αυτές και στα λίγα δέντρα που είχαν ξεφύγει την λαίλαπα.
Όλα τα δέντρα κουτσουπιάς που στόλιζαν την οδό Δόμπολη, στο παλιό κτίριο του Πανεπιστημίου, με τα ωραία άνθη τους την Άνοιξη έχουν καρατομηθεί και αυτά σε μια μέρα. Ο «υπεύθυνος» αντιδήμαρχος Ανυφαντής με αλυσσοπρίονα και πολλούς εργάτες έκοβε τα δέντρα όπου πήγαινε το αλυσσοπρίονο του εργάτη.
Σε ερώτησή μας ποιος υποδεικνύει αυτό το είδος κλαδέματος και γιατί τα κλαδεύει έτσι, η απάντηση ήταν: «Εγώ είμαι ο Ανυφαντής και τα κλαδεύω έτσι γιατί έτσι μου γουστάρει»! Όταν του ανέφερα την ειδικότητά μου, μου απάντησε «Πήγαινε στο δρόμο σου. Δε σε ρωτάει κανένας».
Κύριε Διευθυντά, ο άνθρωπος αυτός είναι επικίνδυνος για την πόλη. Κάποια μέρα θα δούμε και τα υπέροχα τίλια της λεωφόρου Δωδώνης να έχουν την ίδια τύχη. Δεν αποκλείεται το μοντέρνο κλάδεμά του να το εφαρμόσει και στα πλατάνια του μώλου.
Επιτέλους, γιατί ο δήμαρχος δεν μπορεί να συνετίσει τον αντιδήμαρχό του; Το Γεωτεχνικό Επιμελητήριο γιατί δεν παρεμβαίνει να σταματήσει την καταιγίδα, πριν εξαφανίσει όλα τα δέντρα που με τόσο ζήλο φύτεψε ο αείμνηστος Μακρής;
Με τιμή
Χρ. Π. Παππάς, γεωπόνος”

[3] Η ανθρώπινη πόλη του Ανυφαντή

[4] Αφορμή για την επιστολή μου στάθηκε το δημοσίευμα του Ηπειρωτικού Αγώνα της 27.01.09 ΚΑΙ ΤΑ ΔΕΝΔΡΑ ΣΤΟ ΡΟΛΟΙ ΕΒΑΛΕ ΣΤΟ ΜΑΤΙ Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΝΥΦΑΝΤΗΣ!


[5] Η επιστολή μου δημοσιευμένη την 29.01.09 στον Ηπειρωτικό Αγώνα, σελ.3


(UPDATE 31/03/2011
Ηπειρωτικός Αγώνας, Γιώργος Απηλιώτης
Το δέντρο με το ένα κλαράκι

Δίπλα στο ρολόι της πλατείας, η απελθούσα Δημοτική αρχή μας κληροδότησε άλλο ένα οικτρό δείγμα των παρεμβάσεών της στα δένδρα της πόλης. Το άλλοτε εύρωστο δέδνρο, αφού κατακρεουργήθηκε, μετά από τρία χρόνια μετατράπηκε σ’ ένα όρθιο κούτσουρο που μετά βίας κατόρθωσε και πέταξε ένα νέο κλαράκι! Για να μην ξεχνάμε!)

Friday, 21 November 2008

Σύλλογος Προστασίας Περιβάλλοντος Ιωαννίνων

Το 2007 γράφτηκα μέλος στον Σύλλογο Προστασίας Περιβάλλοντος Ιωαννίνων.

Αφορμή στάθηκε η αποκάλυψη του Συλλόγου ότι η λιμναία περιοχή (υδροβιότοπος) μεταξύ του αναχώματος και της τέως κοινότητας Αμφιθέας (Στρουνίου) στον κτηματολογικό πίνακα της Νομαρχίας εφέρετο ότι ανήκει στην κοινότητα Αμφιθέας, ενώ κατά κυριότητα ανήκει στο Ελληνικό Δημόσιο. Κατόπιν της αποκαλύψεως αυτής ο Νομάρχης με την 4726 / 24.06.2004 απόφασή του προέβηκε στη διόρθωση του κτηματολογικού πίνακα και διασώθηκε η λιμναία έκταση 1.270 στρεμμάτων, πριν την επικείμενη ανταλλαγή της με δημόσιες εκτάσεις πάνω από την εθνική οδό στην περιοχή της Αμφιθέας.

Η αποκάλυψη αυτή είναι επίκαιρη.
Αντίστοιχη ανταλλαγή πέτυχε η μονή Βατοπεδίου ισχυριζόμενη ότι κατέχει εκτάσεις της λίμνης Βιστωνίδας, εκτάσεις όμως που εξ’ αρχής ήταν στην ιδιοκτησία του δημοσίου !!

Στις φωτογραφίες μπορείτε να δείτε την έκταση που διέσωσε η αποκάλυψη του Συλλόγου Προστασίας Περιβάλλοντος Ιωαννίνων.

από τον vakaimak

από τον Ρωσσίδη Κώστα

(τα κόκκινα βέλη δικά μου)

Φωτογραφία από κοντά, αριστερά το ανάχωμα που πρέπει να καταργηθεί ή να δημιουργηθούν σε αυτό ανοίγματα ώστε η λίμνη να επικοινωνήσει και πάλι με τον υδροβιότοπο δεξιά.


Ο Σύλλογος Προστασίας Περιβάλλοντος Ιωαννίνων καλεί μέλη και φίλους σε μια φιλική συνάντηση, για ανταλλαγή απόψεων στα περιβαλλοντικά προβλήματα του τόπου μας πίνοντας ένα ποτό,

τη Δευτέρα 24 Νοεμβρίου 2008 και ώρα 19:30, στο κέντρο Λιθαρίτσια.

Πρόσκληση εδώ

Δραστηριότητες του Συλλόγου μέχρι σήμερα εδώ

Το blog του Συλλόγου εδώ

Εφόσον ενδιαφέρεστε, η παρουσία, οι παρατηρήσεις και απόψεις σας θα βοηθήσουν πολύ τον Σύλλογο.

Σας περιμένουμε να τα πούμε από κοντά.

Wednesday, 15 October 2008

ΧΥΤΑ ή χωματερή Δουρούτης;

Ο/η blogger umbrella δημοσίευσε Κάλεσμα [1] “να πάμε το Σάββατο μια βόλτα ως την χωματερή της Δουρούτης”

αναγνώρισης των αρνητικότατων συνεπειών από τη συνέχιση της χρήσης της,

και έμπρακτης στήριξης της κατασκευής του ΧΥΤΑ

“δεν πρέπει να αφήσουν τα ΜΑΤ να συνοδεύσουν την εγκατάσταση του εργολάβου, θα πρέπει οι ίδιοι κάτοικοι της πόλης να συνοδεύσουν τον εργολάβο και να τον προστατεύσουν να ολοκληρώσει σύντομα το έργο” Εδώ [2]


Ανέκαθεν στήριζα και στηρίζω την κατασκευή του ΧΥΤΑ σε οποιαδήποτε από τις προτεινόμενες θέσεις.

Παραθέτω απόσπασμα κειμένου μου που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Ηπειρωτικός Αγώνας τον Οκτώβριο του 2005 με τίτλο “Περιβαλλοντική Συνείδηση ή Υποκρισία;” [3]

“Η συνεχιζόμενη λειτουργία της χωματερής στη Δουρούτη είναι ντροπή για την πόλη μας. Εφόσον όλοι μας συνειδητοποιούμε ότι ο ΧΥΤΑ αποτελεί προστασία του περιβάλλοντος, είναι παράλογο να αντιτίθεται κάποιος στην κατασκευή του. Αντίδραση για συγκεκριμένη θέση νοείται μόνο εφόσον ο αντιδρών προτείνει εναλλακτική θέση την οποία θεωρεί βέλτιστη. Όμως ο εχθρός του καλού είναι το καλύτερο. Πείτε ότι μετά από αλλαγές επί αλλαγών, δικαστήρια, προσφυγές, περνάνε δέκα χρόνια και καταλήγουμε κάπου. Τι κερδίσαμε; Επί δέκα χρόνια θα συνεχίζουμε να πετάμε ανεξέλεγκτα τα σκουπίδια μας στη χωματερή της Δουρούτης. Δεν είναι αυτό έγκλημα κατά του περιβάλλοντος; Μήπως θα σταματήσουν οι αντιδράσεις; Δε νομίζω, και για το πιο σοφό και λογικό πράγμα πάντα θα βρεθούν κάποιοι να αντιδρούν. Και εδώ βρίσκεται η μεγάλη ευθύνη των εκλεγμένων αντιπροσώπων μας. Άπαξ και ληφθεί μία απόφαση να έχουν το σθένος και την πυγμή να την υλοποιήσουν. Γιατί όμως δε συμβαίνει αυτό; Έλλειψη πολιτικής βούλησης; Μήπως προβληματική νομοθεσία που καθιστά ευάλωτες τις αποφάσεις σε δικαστικές προσφυγές αναστέλλοντας την εκτέλεσή τους; Έχουμε άραγε αναλογισθεί το τεράστιο κόστος της μη λήψης και εφαρμογής αποφάσεων; Αυτό είναι το μείζων πρόβλημα. Σκεφτείτε ακόμη την τεράστια ενέργεια, τις ατελείωτες ανθρωποώρες και πόρους που σπαταλάμε για την επιλογή της θέσης, όταν σήμερα θα έπρεπε να ήταν κατασκευασμένος ο ΧΥΤΑ και να κατευθύνουμε τις δραστηριότητές μας στην εφαρμογή της ανακύκλωσης.”


Από το άρθρο “Δέκα πέντε χρόνια είναι πολλά για τον ΧΥΤΑ” του Χρήστου Καζάκου [4]

“Ή μήπως το πώς τον Αύγουστο του 2003 η «Φτέρη», πήρε τη θέση της Μάζιας εν μια νυκτί και άρχισε ο Χ.Υ.Τ.Α να κινείται με ρόδες κατά το δοκούν και ανάλογα με τις πολιτικές…πλάτες περιοχών και ωμές παρεμβάσεις παραγόντων εντός και εκτός Ηπείρου; Δεν χρειάζεται να μπούμε σε λεπτομέρειες, όλοι γνωρίζουν πως από τη «Φτέρη» και (αφού μεσολάβησε η αναθεώρηση του Διαχειριστικού Σχεδίου) μετά το…περίφημο «Τσιμπούρι», φτάσαμε στο Ελληνικό και τα μετέπειτα γεγονότα. (…)

Κανείς δεν μπορεί να αισθάνεται δικαιωμένος για τη στάση και το ρόλο του σε αυτήν την υπόθεση, όταν η χωματερή της Δουρούτης επικρέμεται ως… δαμόκλειος σπάθη πάνω από τα κεφάλια μας. Μόνο όταν ο δήμος Μπιζανίου την κλείνει θυμούνται όλοι το…αίσχος. (…)

Όλοι ανεξαρτήτως κομματικού χρώματος που κυβέρνησαν ή διαχειρίστηκαν με το θεσμικό τους ρόλο την υπόθεση, έβλαψαν τον τόπο και ας μην χύνουν, ορισμένοι σήμερα, κροκοδείλια δάκρια.”



Αναγνωρίζω όμως και το αίσθημα αδικίας που διακατέχει τους κατοίκους του Δήμου Κατσανοχωρίων, μια και η εκεί κατασκευή του ΧΥΤΑ είναι καθαρά πολιτική απόφαση. [4] [5] [6] [7]

Για αυτό, παράλληλα με την στήριξη της κατασκευής του ΧΥΤΑ, πρέπει να συνδράμουμε όλοι τον Δήμο Κατσανοχωρίων ώστε:

α) να λάβει αξιόλογα αντισταθμιστικά οφέλη,

β) να κατέχει πρωταγωνιστικό ρόλο στη λειτουργία και διαχείριση του ΧΥΤΑ καθώς είναι ο πλέον αρμόδιος να διαφυλάσσει την σωστή, σύμφωνα με τις προδιαγραφές, λειτουργία του.


Σχετικά:

[1] “Κάλεσμα” από το “πέρα βρε, έχει”

[2] “Ο.Χ.Ι. Σ.Τ.Ο. Χ.Υ.Τ.Α.” (κατ’ ευφημισμόν) από το “πέρα βρε, έχει”

[3] “Περιβαλλοντική Συνείδηση ή Υποκρισία;” του Κώστα Σακκά

[4] “Δέκα πέντε χρόνια είναι πολλά για τον ΧΥΤΑ” του Χρήστου Καζάκου

[5] “Το πρόβλημα της διαχείρισης των στερεών αποβλήτων δεν λύνεται πλέον με ΧΥΤΑ” του Τριαντάφυλλου Αλμπάνη

[6] “Προς τον Πρόεδρο της Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Προστασίας Περιβάλλοντος” επιστολή Β. Αργύρη

[7] “ΧΥΤΑ Ελληνικού - Τσούκας (Μία ακόμη λαθεμένη πολιτική απόφαση)” του Παναγιώτη Γερογιάννη

Περιβαλλοντική Συνείδηση ή Υποκρισία;

Το παρακάτω κείμενο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα "Ηπειρωτικός Αγώνας" τον Οκτώβριο του 2005 (περί τις 12.10.2005):

Με λύπη παρακολουθώ άρθρα στην εφημερίδα σας σχετικά με αντιδράσεις τόσο στη δημιουργία ΧΥΤΑ όσο και σε Υδροηλεκτρικό Έργο στον ποταμό Άραχθο. Τα άρθρα αυτά πάντα περιέχουν επιχειρήματα περιβαλλοντικής ευαισθησίας. Όταν όμως αντιτιθέμαστε στην κατασκευή ενός Χώρου Υγειονομικής Ταφής Απορριμμάτων ή σε ένα Υδροηλεκτρικό Έργο, αυτό είναι περιβαλλοντική συνείδηση ή υποκρισία;

Η συνεχιζόμενη λειτουργία της χωματερής στη Δουρούτη είναι ντροπή για την πόλη μας. Εφόσον όλοι μας συνειδητοποιούμε ότι ο ΧΥΤΑ αποτελεί προστασία του περιβάλλοντος, είναι παράλογο να αντιτίθεται κάποιος στην κατασκευή του. Αντίδραση για συγκεκριμένη θέση νοείται μόνο εφόσον ο αντιδρών προτείνει εναλλακτική θέση την οποία θεωρεί βέλτιστη. Όμως ο εχθρός του καλού είναι το καλύτερο. Πείτε ότι μετά από αλλαγές επί αλλαγών, δικαστήρια, προσφυγές, περνάνε δέκα χρόνια και καταλήγουμε κάπου. Τι κερδίσαμε; Επί δέκα χρόνια θα συνεχίζουμε να πετάμε ανεξέλεγκτα τα σκουπίδια μας στη χωματερή της Δουρούτης. Δεν είναι αυτό έγκλημα κατά του περιβάλλοντος; Μήπως θα σταματήσουν οι αντιδράσεις; Δε νομίζω, και για το πιο σοφό και λογικό πράγμα πάντα θα βρεθούν κάποιοι να αντιδρούν. Και εδώ βρίσκεται η μεγάλη ευθύνη των εκλεγμένων αντιπροσώπων μας. Άπαξ και ληφθεί μία απόφαση να έχουν το σθένος και την πυγμή να την υλοποιήσουν. Γιατί όμως δε συμβαίνει αυτό; Έλλειψη πολιτικής βούλησης; Μήπως προβληματική νομοθεσία που καθιστά ευάλωτες τις αποφάσεις σε δικαστικές προσφυγές αναστέλλοντας την εκτέλεσή τους; Έχουμε άραγε αναλογισθεί το τεράστιο κόστος της μη λήψης και εφαρμογής αποφάσεων; Αυτό είναι το μείζων πρόβλημα. Σκεφτείτε ακόμη την τεράστια ενέργεια, τις ατελείωτες ανθρωποώρες και πόρους που σπαταλάμε για την επιλογή της θέσης, όταν σήμερα θα έπρεπε να ήταν κατασκευασμένος ο ΧΥΤΑ και να κατευθύνουμε τις δραστηριότητές μας στην εφαρμογή της ανακύκλωσης.

Βιώσιμη ανάπτυξη είναι η ανάπτυξη που ανταποκρίνεται στις ανάγκες του παρόντος χωρίς να διακυβεύει τη δυνατότητα των ερχόμενων γενεών να ανταποκριθούν στις δικές τους ανάγκες. Με στοιχεία του 2000 το 86% της παγκόσμιας ενέργειας προέρχεται από ορυκτά καύσιμα (39% πετρέλαιο, 24% κάρβουνο, 23% φυσικό αέριο), το 6% από πυρηνική ενέργεια και το 8% από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (7% υδροηλεκτρική ενέργεια, 1% αιολική - ηλιακή - γεωθερμία και βιομάζα). Αν αποκλείσουμε σημαντικές ανακαλύψεις νέων κοιτασμάτων, τα αποθέματα ορυκτών καυσίμων επαρκούν μόνο για μερικές δεκαετίες. Σταδιακά θα καθίστανται όλο και δυσκολότερο να εξορυχτούν με όλο και μεγαλύτερο κόστος, ενώ παράγουν αέρια του θερμοκηπίου όταν καίγονται. Επιτακτική είναι τόσο η μείωση του ποσοστού αύξησης της παγκόσμιας ενεργειακής ζήτησης, όσο και η ανάπτυξη των ανανεώσιμων μορφών ενέργειας. Η υδροηλεκτρική ενέργεια εκμεταλλεύεται το φυσικό κύκλο του νερού δαμάζοντας την ενέργεια που αυτό διαθέτει στην πορεία του προς τη θάλασσα. Αποδίδει ενέργεια χωρίς ρύπους, ανανεώσιμη, χωρίς να εξαντλεί τα ενεργειακά αποθέματα του πλανήτη. Η ηλεκτρική ενέργεια δεν μπορεί να αποθηκευθεί, πρέπει να χρησιμοποιηθεί μόλις παραχθεί. Η δημιουργία ταμιευτηρίων έχει το μοναδικό πλεονέκτημα της αποθήκευσης της ενέργειας με τη μορφή νερού και της άμεσης χρησιμοποίησής της όταν ζητηθεί στις ώρες αιχμής της ζήτησης. Τα φράγματα επίσης συμβάλουν στην ανάσχεση των πλημμυρών αποτρέποντας καταστροφές και συγκεντρώνουν νερό τους χειμερινούς μήνες το οποίο διαθέτουν όλο το χρόνο και ιδιαίτερα τους ξηρούς καλοκαιρινούς μήνες για ύδρευση και άρδευση. Εάν θεωρούμε φυσικό να ανάβουμε το διακόπτη και να έχουμε φως, να ανοίγουμε τη βρύση και να έχουμε νερό, δεν μπορούμε να είμαστε αρνητικοί στην κατασκευή φραγμάτων και ταμιευτηρίων.

Φιλικά,

Κώστας Σακκάς
Πολ. Μηχανικός ΕΜΠ

Sunday, 8 June 2008

Ορνιθολογικό - Περιβαλλοντικό Πάρκο Παμβώτιδας


Για να ξαναφέρουμε τους Πελαργούς στα Γιάννενα !!

Έτσι τελείωσε την παρουσίαση της πρότασης δημιουργίας Ορνιθολογικού - Περιβαλλοντικού Πάρκου Παμβώτιδας, ο κ. Τάσος Δημαλέξης Επιστημονικός Δ/ντής της Ελληνικής Ορνιθολογικής Εταιρίας στην εκδήλωση Περιβαλλοντικών Οργανώσεων στις 4 Ιουνίου στα Ιωάννινα.

Μόλις δύο-τρεις δεκαετίες πριν το βλέμμα σου ξεκουράζονταν παρατηρώντας το όμορφο πέταγμα των πελαργών. Στο κέντρο της πόλης χάζευες τις φωλιές με τα μικρά τους, κοιτούσες περίεργα τους τελετουργικούς χορούς των ζευγαριών, άκουγες τον χαρακτηριστικό ήχο από το χτύπημα του ράμφους τους.

Σήμερα έχουν εξαφανισθεί από την πόλη μας. Χώροι υπάρχουν άφθονοι για να χτίσουν τις φωλιές τους, αυτό που δεν υπάρχει είναι μέρος για να τραφούν. Η κατασκευή αναχωμάτων περιμετρικά της λίμνης, τα παράνομα μπαζώματα, η αποξήρανση του συνόλου των υγρολίβαδων, στέρησε αυτούς τους ζωτικής σημασίας χώρους από το οικοσύστημα της Παμβώτιδας. Μαζί τους εξαφανίσθηκαν πελαργοί, ερωδιοί, αγριόχηνες και πλήθος άλλα είδη που παλιότερα εύρισκαν προστασία στη λίμνη.
Με δεδομένη την οικιστική ανάπτυξη της πόλης σε όλη την έκταση του λεκανοπεδίου Ιωαννίνων, τέτοιοι χώροι δεν μπορούν πλέον να ανακάμψουν και να δημιουργηθούν φυσικά. Ότι οι ίδιοι καταστρέψαμε χρειάζεται οργανωμένα και ελεγχόμενα να ξαναδημιουργήσουμε. Σε αυτό στοχεύει η πρόταση δημιουργίας Ορνιθολογικού - Περιβαλλοντικού Πάρκου Παμβώτιδας με πολλαπλά οφέλη για τη λίμνη και τους κατοίκους.

Ο πρόεδρος του Συλλόγου Προστασίας Περιβάλλοντος κ. Αριστείδης Σωτηριάδης τόνισε ότι ο ποδηλατοδρόμος που πρόσφατα κατασκευάστηκε πάνω στο ανάχωμα έχει καταστροφικές συνέπειες για τη λίμνη, «νομιμοποιώντας» το παράνομο ανάχωμα και ανοίγοντας το δρόμο για την καταπάτηση και το μπάζωμα των παραλίμνιων εκτάσεων πίσω από αυτό.

Ρεπορτάζ για τη λίμνη από Καθημερινή 20.10.2006 “Παμβώτιδα, η λίμνη των παρανομιών”.

Κλείνοντας την εκδήλωση ο κ. Βλάχος μίλησε κατευθείαν στο συναίσθημα των ακροατών. Η λίμνη, πηγή πνευματικής ανάτασης, πηγή έμπνευσης για ποιητές και συγγραφείς, πηγή γαλήνης, αρμονίας και αναζωογόνησης για τον άνθρωπο, καταστρέφεται.

Οι δράσεις μας έχουν καταδικάσει τη λίμνη σε κλειστή δεξαμενή, νεκρή και στείρα από ζωή.

Η δημιουργία του Ορνιθολογικού-Περιβαλλοντικού Πάρκου Παμβώτιδας, το οποίο ενσωματώνει και τον πεζόδρομο-ποδηλατόδρομο, είναι η τελευταία μας ευκαιρία να ξαναδώσουμε ζωή στη λίμνη.

Στα ακόλουθα link μπορείτε να δείτε:
Παρουσίαση Ορνιθολογικού - Περιβαλλοντικού Πάρκου Παμβώτιδας
Ορνιθολογικό-Περιβαλλοντικό Πάρκο Παμβώτιδας Αναλυτικά

Η σημερινή εικόνα του χώρου
Το προτεινόμενο σχέδιο